Źródło jest ważniejsze niż popularność tezy
W pierwszej kolejności opieramy się na aktualnych wytycznych klinicznych, przeglądach systematycznych, dużych organizacjach zdrowia publicznego i recenzowanych badaniach. Jeśli dowody są mieszane albo ograniczone, powinno to zostać jasno powiedziane zamiast zamieniania niepewności w pewnik.
Nie diagnozujemy czytelników
Artykuł może pomóc zrozumieć objawy i przygotować się do rozmowy. Nie może wiarygodnie ocenić całej historii rozwojowej, stanu somatycznego, leków, substancji, ryzyka ani wszystkich możliwych rozpoznań różnicowych. Dlatego nie traktujemy testu, pojedynczej cechy ani rozpoznania siebie w opisie jako gotowej diagnozy.
Oddzielamy objaw od mechanizmu
To, że dwa zaburzenia mają wspólny objaw, nie oznacza, że mają taką samą przyczynę. Podobnie korelacja w badaniu obserwacyjnym nie jest automatycznie dowodem związku przyczynowego. W tekstach staramy się zachowywać te rozróżnienia, nawet jeśli proste hasło byłoby bardziej efektowne.
Treści o bezpieczeństwie mają inny standard
Przy samobójstwie, psychozie, ciężkiej depresji, nagłych zmianach zachowania albo objawach, które mogą mieć przyczynę somatyczną, unikamy instrukcji samoleczenia. Priorytetem jest rozpoznanie sytuacji, w której potrzebna jest profesjonalna albo pilna pomoc.
Aktualizacja jest częścią odpowiedzialności
Wiedza kliniczna zmienia się. Gdy pojawiają się nowe wytyczne lub mocniejsze dane, materiał powinien zostać poprawiony. Nie bronimy starego tekstu tylko dlatego, że był już opublikowany.
Aktualizacja jest częścią odpowiedzialności za treść
W zdrowiu psychicznym zmieniają się zalecenia, ostrzeżenia dotyczące leków i sposób opisywania części rozpoznań. Dlatego materiał nie powinien być traktowany jako skończony tylko dlatego, że został kiedyś opublikowany. Jeżeli pojawiają się nowe wytyczne albo ważne dane zmieniające wniosek, tekst powinien zostać sprawdzony i poprawiony. Data publikacji nie jest ważniejsza od aktualności informacji.
Źródła nie są dekoracją pod artykułem
Bibliografia ma sens tylko wtedy, gdy rzeczywiście wspiera twierdzenia w tekście. Wytyczna może dobrze opisywać leczenie, ale nie musi odpowiadać na pytanie o częstość występowania. Badanie obserwacyjne może pokazywać związek, ale nie udowadniać przyczyny. Przegląd systematyczny może być mocniejszym źródłem niż pojedyncze badanie, ale również ma ograniczenia. Staramy się dobierać źródło do rodzaju twierdzenia, a nie do atrakcyjności tytułu.
Język też wpływa na bezpieczeństwo
Stygmatyzujące skróty mogą zmieniać sposób, w jaki czytelnik patrzy na siebie albo bliską osobę. Dlatego nie opisujemy borderline jako toksyczności, schizofrenii jako niebezpieczeństwa ani depresji jako braku siły. Jednocześnie humanizacja języka nie oznacza bagatelizowania ryzyka. Przemoc pozostaje przemocą, samouszkodzenie wymaga oceny bezpieczeństwa, a objawy psychotyczne mogą wymagać pilnej pomocy.