menu

Życie z Fobią Społeczną

Socjofobia 2

Jak to jest mieć socjofobię?

W szkole zawsze bałam się być wybrana przez nauczyciela, nawet gdy znałam odpowiedzi. Gdy dostałam pracę, nienawidziłam spotykać się z moim szefem. Nie mogłam jeść lunchu z moimi współpracownikami. Martwiłam się, że będą na mnie patrzyć lub oceniać mnie i obawiałam się, że zrobię z siebie idiotkę. Moje serce zaczynało mocniej bić i zaczynałam się pocić, gdy myślałam o spotkaniach. Uczucia te pogarszały się, wraz ze zbliżaniem się czasu wydarzenia. Czasem nie mogłam spać lub jeść na kilka dni przed spotkaniem pracowników.
W każdej sytuacji społecznej odczuwałem strach. Byłem nerwowy zanim jeszcze opuściłem dom i pogarszało się to jeszcze bardziej, kiedy zbliżałem się do zajęć na uczelni, imprezy czy czegokolwiek innego. Miałem mdłości - czułem się prawie tak, jakbym miał grypę. Moje serce mocno biło, moje dłonie pociły się i miałem to uczucie bycia odciętym od siebie i od wszystkich innych.
Kiedy wchodziłam do pokoju pełnego ludzi, czerwieniłam się i czułam, że wszyscy na mnie patrzą. Byłam zawstydzona tym, że stoję sama w kącie, ale nie mogłam wymyślić niczego, co mogłabym do kogoś powiedzieć. To było upokarzające. Czułam się tak niezręcznie, że nie mogłam się doczekać, aby wyjść.
Biorę leki i pracuję z doradcą, aby lepiej radzić sobie z moimi obawami. Musiałem ciężko pracować, ale czuję się lepiej. Jestem zadowolony, że wykonałem ten pierwszy telefon do mojego lekarza.