menu

Schizofrenia

Schizofrenia

Co to jest schizofrenia?

Schizofrenia jest przewlekłym, ciężkim, powodującym inwalidztwo zaburzeniem mózgu.

Osoby z tym zaburzeniem mogą słyszeć głosy, których inni ludzie nie słyszą. Mogą oni wierzyć, że inni ludzie czytają im w umyśle, kontrolują ich myśli lub spiskują, aby ich skrzywdzić. Może to przerażać ludzi mających tę chorobę i powodować ich wycofanie lub skrajne poruszenie.

Wypowiedzi ludzi ze schizofrenią mogą nie mieć sensu. Mogą oni siedzieć godzinami bez poruszania się lub mówienia. Czasem osoby cierpiące na to zaburzenie psychiczne wydają się być idealnie zdrowe, dopóki nie mówią o tym, co naprawdę myślą.

Schizofrenia ma również wpływ na rodziny i społeczeństwo. Wiele osób z tym schorzeniem ma problemy z utrzymaniem pracy lub dbaniem o siebie, więc polegają na pomocy innych.

Leczenie pomaga złagodzić wiele symptomów schizofrenii, ale większość ludzi, którzy mają tę chorobę psychiczną, zmaga się z jej objawami przez całe życie. Jednak wiele dotkniętych tym zaburzeniem psychotycznym osób może prowadzić satysfakcjonujące i znaczące życie w swoich społecznościach. Naukowcy opracowują skuteczniejsze leki i korzystają z nowych narzędzi badawczych, aby zrozumieć przyczyny schorzenia. W nadchodzących latach praca ta może pomóc w zapobieganiu i leczeniu choroby.

Kto jest narażony na schizofrenię?

Około 1% Amerykanów cierpi na to zaburzenie psychiczne.1

Schizofrenia dotyka mężczyzn i kobiety w równej mierze. Występuje w podobnym stopniu we wszystkich grupach etnicznych na całym świecie. Objawy, takie jak halucynacje i urojenia, zwykle zaczynają się pomiędzy wiekiem 16. a 30. lat. Mężczyźni mają tendencję do doświadczania symptomów nieco wcześniej niż kobiety. Najczęściej ludzie nie dostają już tego schorzenia po 45. roku życia.2 Zaburzenie rzadko występuje u dzieci, ale świadomość o rozpoczynającej się w dzieciństwie schizofrenii wzrasta.3,4

Rozpoznanie schizofrenii u nastolatków może być trudne. Jest tak dlatego, że pierwsze oznaki mogą obejmować zmianę przyjaciół, spadek ocen, problemy ze snem i drażliwość - zachowania, które są powszechne wśród nastolatków. Kombinacja czynników może przewidzieć schizofrenię u do 80. procent młodzieży, która znajduje się w grupie wysokiego ryzyka rozwoju schorzenia. Czynniki te obejmują izolowanie się i wycofanie od innych, wzrost niezwykłych myśli i podejrzeń oraz rodzinną historię psychozy.5 U młodych ludzi, u których rozwija się ta choroba psychiczna, ten etap zaburzenia nazywa się okresem "prodromalnym".


  1. Regier DA, Narrow WE, Rae DS, Manderscheid RW, Locke BZ, Goodwin FK. The de facto US mental and addictive disorders service system. Epidemiologic catchment area prospective 1-year prevalence rates of disorders and services. Archives of General Psychiatry. 1993 Feb;50(2):85-94. 

  2. Mueser KT and McGurk SR. Schizophrenia. Lancet. 2004 Jun 19;363(9426):2063-2072. 

  3. Nicolson R, Lenane M, Hamburger SD, Fernandez T, Bedwell J, Rapoport JL. Lessons from childhood-onset schizophrenia. Brain Research Review. 2000;31(2-3):147-156. 

  4. Masi G, Mucci M, Pari C. Children with schizophrenia: clinical picture and pharmacological treatment. CNS Drugs. 2006;20(10):841-866. 

  5. Cannon TD, Cadenhead K, Cornblatt B, Woods SW, Addington J, Walker E, Seidman LJ, Perkins D, Tsuang M, McGlashan T, Heinssen R. Prediction of psychosis in high-risk youth: A Multi-site longitudinal study in North America. Archives of General Psychiatry. 2008 Jan;65(1):28-37.