menu

Leczenie Zaburzeń Odżywiania

Odpowiednia dieta, ograniczenie nadmiernych ćwiczeń i zatrzymywanie zachowań oczyszczających są podstawą leczenia zaburzeń odżywiania. Specyficzne formy psychoterapii i leków są skuteczne dla wielu zaburzeń psychicznych tego rodzaju. Jednakże w bardziej przewlekłych przypadkach, konkretne metody leczenia nie zostały jeszcze zidentyfikowane.

Plany terapii są często dostosowane do indywidualnych potrzeb i mogą obejmować jedną lub więcej z następujących metod:

  • Indywidualna, grupowa lub rodzinna psychoterapia
  • Opieka medyczna i monitorowanie
  • Doradztwo dietetyczne
  • Leki.

Niektórzy pacjenci mogą również potrzebować hospitalizacji, w celu leczenia problemów spowodowanych niedożywieniem lub by upewnić się, że jedzą wystarczająco, jeśli mają znaczną niedowagę.

Leczenie anoreksji

Leczenie anoreksji składa się z trzech komponentów:

  • Przywrócenie pacjentowi zdrowej masy ciała
  • Leczenie psychologicznych problemów związanych z jadłowstrętem psychicznym
  • Zmniejszenie lub wyeliminowanie zachowań i myśli, które prowadzą do niedostatecznego jedzenia, oraz zapobieganie nawrotom.

Niektóre badania sugerują, że stosowanie leków, takich jak antydepresanty, neuroleptyki lub stabilizatory nastroju, może być umiarkowanie skuteczne w leczeniu pacjentów z anoreksją. Środki te mogą pomóc w rozwiązaniu problemów z nastrojem i objawami lękowymi, które często pojawiają się wraz z jadłowstrętem psychicznym. Nie jest jasne, czy leki przeciwdepresyjne mogą zapobiegać nawrotom u niektórych pacjentów, którzy odzyskali normalną wagę. Chociaż badania nadal trwają, żaden lek nie wykazał jeszcze efektywności w pomaganiu ludziom w przybieraniu na wadze, do osiągnięcia normalnego poziomu.

Różne formy psychoterapii, w tym indywidualna, grupowa i rodzinna, mogą pomóc rozwiązać psychologiczne przyczyny choroby. W terapii według modelu Maudsley, rodzice młodzieży z anoreksją biorą na siebie odpowiedzialność za karmienie ich dziecka. Takie podejście wydaje się być bardzo skuteczne w pomaganiu pacjentom przytyć oraz poprawić nawyki żywieniowe i nastroje. Terapia według modelu Maudsley okazała się skuteczna w studiach przypadków i testach klinicznych oraz została omówiona w niektórych wytycznych i badaniach nad leczeniem niechronicznych zaburzeń odżywiania u młodszych pacjentów.

Inne badanie wykazało, że metoda kombinacji uwagi medycznej i psychoterapii wspierającej, zaprojektowana specjalnie dla pacjentów z jadłowstrętem psychicznym, jest skuteczniejsza niż sama psychoterapia. Efektywność leczenia zależy od danej osoby i jej sytuacji. Niestety żadna konkretna psychoterapia nie wydaje się być konsekwentnie skuteczna w leczeniu dorosłych z anoreksją. Jednak badania nad nowymi podejściami do leczenia i zapobiegania zapowiadają się obiecująco. Jedno z badań sugeruje, że program interwencji online może zapobiec rozwojowi zaburzenia jedzenia u niektórych kobiet z grupy ryzyka. Ponadto wyspecjalizowana metoda leczenia anoreksji może pomóc zmniejszyć ryzyko śmierci.

Leczenie bulimii

Tak jak w przypadku anoreksji, leczenie bulimii często składa się z kombinacji opcji i zależy od potrzeb danej osoby. Aby zmniejszyć lub wyeliminować objadanie się i zachowania kompensacyjne w żarłoczności psychicznej, pacjent może korzystać z poradnictwa dietetycznego i psychoterapii, zwłaszcza terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) lub mieć przepisane leki. Terapia poznawczo-behawioralna pomaga skupić się osobie na jej bieżących problemach i na tym, jak je rozwiązać. Terapeuta pomaga pacjentowi nauczyć się identyfikować zniekształcone i niepomocne wzorce myślenia, rozpoznać i zmienić błędne przekonania, odnosić się do innych w bardziej pozytywny sposób oraz zmienić odpowiednio zachowania.

Terapia poznawczo-behawioralna, która jest dostosowana do leczenia bulimii, jest skuteczna w zmienianiu bulimicznych zachowań żarłoczności i oczyszczania oraz stosunku do jedzenia. Psychoterapia może być prowadzona indywidualnie lub grupowo.

Niektóre leki przeciwdepresyjne, takie jak fluoksetyna (Prozac), która jest jedynym środkiem zatwierdzonym przez FDA w USA do leczenia bulimii, mogą pomóc pacjentom, którzy mają również depresję lub nerwicę. Fluoksetyna wydaje się także redukować występujące w żarłoczności psychicznej zachowania objadania się i kompensacji, zmniejszać ryzyko nawrotu oraz poprawiać nastawienie do jedzenia.

Leczenie BED

Możliwości leczenia BED (napady objadania się) są podobne do tych, które stosuje się w przypadku bulimii. Psychoterapia, zwłaszcza terapia poznawczo-behawioralna, która jest dostosowana do indywidualnych potrzeb, wykazuje się efektywnością w leczeniu BED. Ten rodzaj psychoterapii może być oferowany w otoczeniu indywidualnym lub grupowym.

Fluoksetyna i inne leki przeciwdepresyjne mogą redukować epizody obżarstwa i pomóc zmniejszyć depresję u niektórych pacjentów z napadami objadania się.

Ostrzeżenia FDA dotyczące antydepresantów

Antydepresanty są bezpieczne i popularne, ale niektóre badania sugerują, że mogą one mieć niezamierzone skutki uboczne u niektórych ludzi, zwłaszcza u młodzieży i młodych dorosłych. Ostrzeżenie FDA mówi, że pacjenci w każdym wieku, przyjmujący leki przeciwdepresyjne, powinni być dokładnie obserwowani, zwłaszcza w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. Możliwe efekty uboczne, na które należy zwracać uwagę, obejmują pogłębienie depresji, myśli i zachowania samobójcze lub dowolne nietypowe zmiany w zachowaniu, takie jak problemy ze snem, niepokój czy wycofanie z normalnych sytuacji społecznych. Rodziny i opiekunowie powinni zgłaszać wszelkie zmiany do lekarza.