menu

Leczenie Nerwicy Lękowej

Zespół lęku uogólnionego jest z reguły leczony przy pomocy psychoterapii, leków, lub obu tych sposobów.

Niektórym ludziom bardziej pomaga terapia poznawczo-behawioralna, podczas gdy inni odnoszą większe korzyści dzięki lekom. Jeszcze inni radzą sobie najlepiej przy wykorzystaniu kombinacji tych dwóch metod. Porozmawiaj z lekarzem na temat tego, jaki będzie najlepszy sposób leczenia nerwicy lękowej u Ciebie.

Psychoterapia na nerwicę lękową

Rodzaj psychoterapii, o nazwie terapia poznawczo-behawioralna (CBT), jest szczególnie przydatny w leczeniu zespołu lęku uogólnionego. Naucza ona pacjenta różnych sposobów myślenia, zachowania się i reagowania na sytuacje, co pomaga mu poczuć się mniej zmartwionym i nerwowym.

Leki na nerwicę lękową

Lekarze mogą też przepisywać leki, aby pomóc w leczeniu nerwicy lękowej. Dwa rodzaje leków są powszechnie stosowane w leczeniu zespołu lęku uogólnionego - anksjolityki i antydepresanty. Anksjolityki lub leki przeciwlękowe są mocne i istnieją różne ich rodzaje. Wiele z nich zaczyna działać od razu, ale na ogół nie powinny być brane przez dłuższe okresy czasu.

Leki przeciwdepresyjne stosuje się w leczeniu depresji, ale są również przydatne na zespół lęku uogólnionego. Zanim zaczną działać, może minąć kilka tygodni. Leki te mogą powodować skutki uboczne, takie jak bóle głowy, nudności lub trudności ze snem. Te efekty uboczne nie są zazwyczaj problemem dla większości ludzi, zwłaszcza w przypadku rozpoczęcia stosowania środka od niskiej dawki i zwiększania jej powoli z czasem. Porozmawiaj ze swoim lekarzem na temat jakichkolwiek skutków ubocznych, których możesz doświadczać.

Ważne jest, aby wiedzieć, że choć antydepresanty mogą być bezpieczne i skuteczne dla wielu ludzi, to dla niektórych mogą stanowić ryzyko, zwłaszcza dla dzieci, nastolatków i młodych dorosłych. Najpoważniejszy rodzaj ostrzeżenia, jaki może mieć lek na receptę, został dodany do etykiet leków przeciwdepresyjnych. Etykiety te ostrzegają ludzi, że antydepresanty mogą powodować u niektórych osób myśli samobójcze lub przyczyniać się do prób samobójczych. Każdy pacjent biorący leki przeciwdepresyjne powinien być ściśle monitorowany, zwłaszcza gdy po raz pierwszy rozpoczyna leczenie tego typu środkami.