menu

Leczenie Choroby Afektywnej Dwubiegunowej

Choroby afektywnej dwubiegunowej nie można wyleczyć, ale może być ona skutecznie leczona w długim okresie czasu. Prawidłowe leczenie pozwala wielu ludziom z cyklofrenią - nawet tym z najcięższymi postaciami tego zaburzenia psychicznego - uzyskać lepszą kontrolę nad ich wahaniami nastroju i powiązanymi objawami.1,2,3 Jednak ponieważ jest to schorzenie trwające całe życie, długotrwałe, ciągłe leczenie jest konieczne w celu kontrolowania symptomów.4

Ale nawet przy odpowiedniej terapii mogą wystąpić zmiany nastroju. W badaniu STEP-BD - największym kiedykolwiek przeprowadzonym teście metod leczenia zaburzeń afektywnych dwubiegunowych - prawie połowa osób, które odzyskały równowagę, nadal miała jeszcze pewne utrzymujące się symptomy. Posiadanie innego zaburzenia psychicznego oprócz cyklofrenii podwyższało szanse danej osoby do nawrotu schorzenia.5

Leczenie ChAD jest skuteczniejsze, jeśli ściśle współpracujesz z lekarzem i mówisz otwarcie o swoich obawach i wyborach. Skuteczny plan leczenia podtrzymującego zazwyczaj obejmuje kombinację leków i psychoterapii.

Leki na chorobę afektywną dwubiegunową

Cyklofrenia 9

Różne rodzaje leków mogą pomagać kontrować objawy zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Nie każdy reaguje na leki w ten sam sposób. Czasem konieczne jest wypróbowanie kilku różnych środków, zanim znajdzie się te, które działają u danej osoby najlepiej.

Prowadzenie tabeli codziennego życia, w której znajdują się notatki odnośnie Twoich codziennych objawów nastroju, leków, szablonów snu i wydarzeń z życia, może pomóc Tobie i Twojemu lekarzowi jak najskuteczniej śledzić i leczyć cyklofrenię. Jeśli Twoje symptomy zmieniają się lub jeśli skutki uboczne stają się nie do zniesienia, lekarz może zmienić lub dodać leki.

Rodzaje leków powszechnie stosowanych w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej obejmują stabilizatory nastroju, atypowe neuroleptyki i antydepresanty.

Stabilizatory nastroju

Stabilizatory nastroju (leki normotymiczne) są zazwyczaj pierwszym wyborem w leczeniu cyklofrenii. Ogólnie rzecz biorąc, ludzie z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi kontynuują leczenie lekami normotymicznymi przez wiele lat. Lit (Eskalith, Lithobid) jest skutecznym stabilizatorem nastroju. Był to pierwszy lek normotymiczny zatwierdzony przez FDA w USA w latach 70. XX wieku do leczenia epizodów zarówno maniakalnych, jak i depresyjnych.

Środki przeciwdrgawkowe również są stosowane jako stabilizatory nastroju. Zostały one pierwotnie opracowane do leczenia napadów padaczkowych, ale pomagają także kontrolować nastroje. Leki przeciwdrgawkowe stosowane jako stabilizatory nastroju obejmują:

  • Kwas walproinowy lub walproinian semisodu (Depakote), zatwierdzony przez FDA w 1995 roku do leczenia manii. Jest to popularna alternatywa dla litu. Jednak młode kobiety biorące kwas walproinowy powinny podjąć specjalne środki ostrożności.
  • Lamotrygina (Lamictal), zatwierdzona przez FDA do leczenia podtrzymującego ChAD. Jest często skuteczna w leczeniu objawów depresyjnych.
  • Inne leki przeciwdrgawkowe, w tym gabapentyna (Neurontin), topiramat (Topamax) i okskarbazepina (Trileptal).

Kwas walproinowy, lamotrygina i inne środki przeciwdrgawkowe mają ostrzeżenie FDA. Ostrzeżenie mówi, że ich stosowanie może zwiększać ryzyko myśli i zachowań samobójczych. Osoby przyjmujące leki przeciwpadaczkowe na cyklofrenię lub inne schorzenia powinny być ściśle monitorowane pod kątem nowych lub nasilających się objawów depresji, myśli lub zachowań samobójczych oraz dowolnych niezwykłych zmian nastroju lub zachowania. Jeśli bierzesz jakikolwiek z tych środków, nie wprowadzaj żadnych zmian w swojej dawce bez konsultacji z lekarzem.

Jakie są skutki uboczne leków normotymicznych?

Cyklofrenia 10

Lit może powodować skutki uboczne, takie jak:

  • Niepokój
  • Suchość w jamie ustnej
  • Wzdęcia i niestrawność
  • Trądzik
  • Niezwykły dyskomfort na niskie temperatury
  • Ból stawów lub mięśni
  • Łamliwe paznokcie lub włosy.

Przy braniu litu, lekarz powinien regularnie kontrolować poziom litu w Twojej krwi, a także monitorować czynność nerek i tarczycy. Leczenie litem może u niektórych osób powodować niskie poziomy hormonów tarczycy.6 Niedoczynność tarczycy została powiązana z szybką zmianą faz u niektórych pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową, zwłaszcza kobiet.

Ponieważ zbyt wysoki lub zbyt niski poziom hormonów tarczycy może prowadzić do zmian nastroju i energii, ważne jest, aby lekarz starannie sprawdzał u Ciebie stężenia tych hormonów. Być może zaistnieje potrzeba zastosowania środków na tarczycę, oprócz leków na zaburzenia afektywne dwubiegunowe, aby utrzymać poziomy hormonów tarczycy w równowadze.

Powszechne efekty uboczne innych leków stabilizujących nastrój obejmują:

  • Senność
  • Zawroty głowy
  • Ból głowy
  • Biegunkę
  • Zaparcia
  • Zgagę
  • Wahania nastroju
  • Zatkany nos lub katar, a także inne objawy przypominające przeziębienie.

Środki te mogą być również związane z rzadkimi, lecz poważnymi skutkami ubocznymi. Porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, aby upewnić się, że znasz oznaki poważnych działań niepożądanych leków, które bierzesz. W przypadku wystąpienia wyjątkowo dokuczliwych lub niezwykłych efektów ubocznych, należy powiadomić o tym lekarza tak szybko, jak to możliwe.

Czy młode kobiety powinny brać kwas walproinowy?

Kwas walproinowy może zwiększać poziom testosteronu (męskiego hormonu) u nastoletnich dziewczyn. Może to prowadzić do dolegliwości zwanej zespołem policystycznych jajników (PCOS) u kobiet, które rozpoczynają przyjmowanie tego leku przed 20. rokiem życia.7,8 PCOS może powodować otyłość, nadmierne owłosienie, nieregularny cykl menstruacyjny i inne poważne symptomy. Większość z tych objawów poprawi się po zakończeniu leczenia kwasem walproinowym.9 Młode dziewczyny i kobiety przyjmujące ten środek powinny być uważnie monitorowane przez lekarza.

Atypowe leki przeciwpsychotyczne

Atypowe neuroleptyki są czasami stosowane w leczeniu objawów choroby afektywnej dwubiegunowej. Często leki te są brane z innymi środkami, takimi jak antydepresanty. Do atypowych leków przeciwpsychotycznych należą:

  • Olanzapina (Zyprexa), która przy podawaniu z antydepresantami może pomóc złagodzić symptomy ciężkiej manii lub psychozy.10 Olanzapina może być przyjmowana jako pigułki lub zastrzyki. Zastrzyk jest często używany do pilnego leczenia pobudzenia związanego z epizodem maniakalnym lub mieszanym. Olanzapina może być także stosowana jako leczenie podtrzymujące, nawet jeśli objawy psychotyczne aktualnie nie występują.
  • Aripiprazol (Abilify), który jest stosowany w leczeniu epizodów manii lub mieszanych. Arypiprazol jest także stosowany w leczeniu podtrzymującym. Tak jak olanzapina, arypiprazol może być przyjmowany jako pigułki lub zastrzyki. Zastrzyk jest często używany do pilnego leczenia ciężkich objawów.
  • Kwetiapina (Seroquel), risperidon (Risperdal) i zyprazydon (Geodon) również są przepisywane w celu łagodzenia symptomów epizodów maniakalnych.

Jakie są skutki uboczne atypowych neuroleptyków?

Cyklofrenia 11

Pacjenci przyjmujący leki przeciwpsychotyczne nie powinni prowadzić pojazdów, dopóki nie przywykną do tych środków. Efekty uboczne wielu neuroleptyków obejmują:

  • Senność
  • Zawroty głowy przy zmianie pozycji
  • Niewyraźne widzenie
  • Szybkie bicie serca
  • Wrażliwość na słońce
  • Wysypki skórne
  • Menstruacyjne problemy u kobiet.

Atypowe leki przeciwpsychotyczne mogą powodować znaczny przyrost masy ciała i zmiany w metabolizmie. Może to zwiększyć u pacjenta ryzyko cukrzycy i wysokiego poziomu cholesterolu.11 Lekarz powinien regularnie kontrolować Twoją wagę, stężenie glukozy i poziomy lipidów, kiedy przyjmujesz te środki.

W rzadkich przypadkach, długotrwałe stosowanie atypowych neuroleptyków może prowadzić do dolegliwości zwanej dyskinezą późną. Powoduje ona niekontrolowane ruchy mięśni, często występujące wokół ust. Dyskineza późna może mieć nasilenie od łagodnego do ciężkiego. U niektórych osób schorzenie to ustępuje częściowo lub całkowicie po odstawieniu leku, ale u innych nie.

Leki przeciwdepresyjne

Antydepresanty są czasem stosowane w leczeniu symptomów depresji w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych. Fluoksetyna (Prozac), paroksetyna (Paxil), sertralina (Zoloft) i bupropion (Wellbutrin) są przykładami środków przeciwdepresyjnych, które mogą być przepisane do leczenia objawów cyklofrenii.

Jednakże branie tylko antydepresantów może zwiększyć ryzyko przejścia w stan manii lub hipomanii, albo wystąpienia symptomów szybkiej zmiany faz.12 Aby zapobiegać takim zmianom, lekarze zwykle wymagają, aby przyjmować środki stabilizujące nastrój jednocześnie z lekami przeciwdepresyjnymi.

Jakie są skutki uboczne antydepresantów?

Od razu zgłaszaj do lekarza wszelkie obawy co do efektów ubocznych. Możesz potrzebować zmiany dawki lub innego leku. Nie należy przerywać przyjmowania leku bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. Nagłe zatrzymanie przyjmowania środka może prowadzić do nasilenia objawów zaburzeń nastroju. Możliwe są również inne niewygodne lub potencjalnie niebezpieczne efekty odstawienia.

Leki przeciwdepresyjne mogą powodować:

  • Ból głowy
  • Nudności (odczucie, że robi się niedobrze)
  • Pobudzenie (uczucie roztrzęsienia)
  • Problemy seksualne, które mogą dotykać zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Należą do nich zmniejszenie popędu seksualnego i problemy ze współżyciem oraz odczuwaniem z niego przyjemności.

Niektóre antydepresanty mają większe prawdopodobieństwo, aby spowodować pewne skutki uboczne, niż inne typy tych leków. Twój lekarz lub farmaceuta może odpowiedzieć na pytania dotyczące tych środków. Jakiekolwiek nietypowe reakcje lub skutki uboczne powinny być natychmiast zgłaszane do lekarza.

Ostrzeżenie FDA dotyczące leków przeciwdepresyjnych

Antydepresanty są bezpieczne i popularne, ale niektóre badania sugerują, że mogą one mieć niezamierzone skutki dla niektórych ludzi, zwłaszcza młodzieży i młodych dorosłych. Ostrzeżenie FDA mówi, że pacjenci w każdym wieku przyjmujący leki przeciwdepresyjne powinni być dokładnie obserwowani, zwłaszcza w ciągu pierwszych kilku tygodni terapii. Możliwe efekty uboczne, na które należy zwracać uwagę, to pogłębienie depresji, myśli lub zachowania samobójcze oraz dowolne nietypowe zmiany w zachowaniu, takie jak problemy ze snem, pobudzenie lub wycofanie z normalnych sytuacji społecznych.

Czy kobiety, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę, powinny brać leki na cyklofrenię?

Cyklofrenia 12

Kobiety z chorobą afektywną dwubiegunową, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę, mierzą się ze specjalnymi wyzwaniami. Leki stabilizujące nastrój mogą zaszkodzić rozwijającemu się płodowi lub karmionemu niemowlęciu.13 Ale odstawienie leków, nagle lub stopniowo, znacznie zwiększa ryzyko, że objawy zaburzeń nastroju powrócą podczas ciąży.14

Lit jest generalnie preferowanym środkiem stabilizującym nastrój dla ciężarnych kobiet z ChAD.15,16 Jednak lit może prowadzić do problemów z sercem u płodu. Ponadto kobiety muszą wiedzieć, że większość leków na cyklofrenię przenika do mleka matki.17 FDA wydała także ostrzeżenia o potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem neuroleptyków w czasie ciąży. Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, porozmawiaj z lekarzem na temat korzyści i zagrożeń związanych z wszystkimi dostępnymi metodami leczenia.

Psychoterapia na chorobę afektywną dwubiegunową

Cyklofrenia 13

Gdy prowadzona jest w połączeniu ze stosowaniem leków, psychoterapia może być skuteczną metodą leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej. Może ona zapewnić wsparcie, edukację i wskazówki dla osób z tym zaburzeniem psychicznym i ich rodzin. Niektóre rodzaje psychoterapii stosowane w leczeniu cyklofrenii to:

  • Terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która pomaga ludziom z ChAD nauczyć się zmieniać szkodliwe lub negatywne zachowania i wzorce myślenia.
  • Terapia skoncentrowana na rodzinie, która angażuje członków rodziny. Pomaga wzmocnić rodzinne strategie radzenia sobie, takie jak rozpoznawanie wcześnie nowych epizodów i pomaganie ich bliskiemu. Terapia ta poprawia również komunikację między członkami rodziny, a także rozwiązywanie problemów.
  • Terapia interpersonalna i rytmów społecznych, która pomaga pacjentom z ChAD poprawić ich relacje z innymi i zarządzać ich codziennymi rutynami. Regularne codzienne procedury i plany snu mogą pomóc w ochronie przed epizodami maniakalnymi.
  • Psychoedukacja, która uczy ludzi z ChAD na temat ich choroby psychicznej i jej leczenia. Psychoedukacja może pomóc Ci rozpoznać oznaki zbliżającej się zmiany nastroju, dzięki czemu możesz wcześnie poszukać pomocy w leczeniu, przed wystąpieniem pełnowymiarowego epizodu zaburzeń nastroju. Psychoedukacja zwykle odbywa się w grupie i może być również pomocna dla członków rodzin i opiekunów.

W badaniu STEP-BD nad psychoterapiami, badacze porównywali ludzi z cyklofrenią w dwóch grupach. Pierwsza grupa była leczona na zasadach zintegrowanej opieki (3 sesje psychoedukacji przez 6 tygodni). Druga grupa była leczona przy użyciu leków i intensywnej psychoterapii (30 sesji terapii poznawczo-behawioralnej, interpersonalnej i rytmów społecznych lub rodzinnej przez 9 miesięcy). Naukowcy odkryli, że druga grupa miała mniej nawrotów, niższe współczynniki hospitalizacji i była w stanie lepiej trzymać się swoich planów leczenia.18 Osoby z drugiej grupy miały również większe prawdopodobieństwo, aby szybciej wyzdrowieć i dłużej utrzymywać się w dobrym stanie. Ogólnie rzecz biorąc, więcej niż połowa uczestników badania odzyskała równowagę w ciągu 1. roku.

Psychoterapię zwykle zapewnia licencjonowany psycholog, pracownik socjalny lub doradca. Terapeuta powinien współpracować z psychiatrą, aby śledzić postępy pacjenta. Ilość, częstotliwość i rodzaj sesji powinny być oparte na indywidualnych potrzebach terapeutycznych. Tak jak w przypadku leków, przestrzeganie zaleceń lekarza odnośnie każdej psychoterapii zapewni największe korzyści.

Inne sposoby leczenia zaburzeń afektywnych dwubiegunowych

Terapia elektrowstrząsowa (ECT)

W przypadkach, w których leki i psychoterapia nie działają, użyteczna może być terapia elektrowstrząsowa (ECT). ECT, dawniej znana jako "terapia szokowa", niegdyś miała złą reputację. Jednak w ostatnich latach bardzo się poprawiła i może zapewnić ulgę dla osób z ciężką chorobą afektywną dwubiegunową, które nie były w stanie wyzdrowieć dzięki innym metodom leczenia.

Przed zastosowaniem terapii elektrowstrząsowej, pacjent przyjmuje środek zwiotczający mięśnie i znajduje się pod krótkim znieczuleniem. Nie jest on w stanie świadomie poczuć impulsu elektrycznego podawanego w ECT. Średnio zabiegi ECT trwają 30 - 90 sekund. Ludzie, którzy mają terapię elektrowstrząsową, zwykle dochodzą do siebie po 5 - 15 minutach i są w stanie wrócić do domu tego samego dnia.19

Czasami terapię elektrowstrząsową stosuje się na objawy cyklofrenii, gdy inne stany medyczne, w tym ciąża, sprawiają, że stosowanie leków jest zbyt ryzykowne. ECT jest bardzo skuteczną metodą leczenia ciężkich epizodów depresyjnych, maniakalnych lub mieszanych. Nie jest jednak powszechnie stosowana jako leczenie pierwszego rzutu.

Terapia elektrowstrząsowa może powodować krótkoterminowe skutki uboczne, w tym zmieszanie, dezorientację i utratę pamięci. Osoby z ChAD powinny omówić możliwe korzyści i ryzyka ECT z doświadczonym lekarzem.20

Środki nasenne

Ludzie z chorobą afektywną dwubiegunową, którzy mają problemy ze snem, zwykle sypiają lepiej po uzyskaniu leczenia ich zaburzenia psychicznego.21 Jednakże, jeśli bezsenność nie ulegnie poprawie, Twój lekarz może zalecić zmianę leków. Jeśli problemy nadal trwają, lekarz może przepisać środki uspokajające lub inne leki nasenne.

Ziołowe suplementy

Ogólnie niewiele przeprowadzono badań dotyczących ziołowych lub naturalnych suplementów i tego, jak mogą one wpływać na zaburzenia afektywne dwubiegunowe. Zioło o nazwie dziurawiec zwyczajny, często sprzedawane jako naturalny środek przeciwdepresyjny, może spowodować przejście w stan manii u niektórych osób z cyklofrenią.22 Dziurawiec może również zmniejszać skuteczność innych leków, w tym niektórych antydepresantów i leków przeciwdrgawkowych.23 Naukowcy badają także kwasy tłuszczowe omega-3 (najpowszechniej występujące w oleju z ryb), w celu określenia ich przydatności do długotrwałego leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej.24 Wyniki badań są mieszane.25

Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach na receptę, środkach ogólnodostępnych i suplementach, które się zażywa. Niektóre leki i suplementy przyjmowane razem mogą powodować niepożądane lub niebezpieczne skutki.

Jakie badania są prowadzone w celu poprawy metod leczenia cyklofrenii?

Cyklofrenia 14

Naukowcy pracują, aby zidentyfikować nowe cele dla poprawy obecnych leków lub rozwoju nowych sposobów leczenia zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.26,27 Ponadto badacze dokonali obiecujących postępów w kierunku znalezienia szybko działającego leku. W małym badaniu osób z ChAD, których objawy nie zareagowały na wcześniejsze terapie, pojedyncza dawka ketaminy - środka znieczulającego - znacznie zredukowała symptomy depresji w ciągu zaledwie 40. minut.28 Efekty te trwały średnio około tygodnia.

Sama ketamina ma małe prawdopodobieństwo, aby stać się powszechnie dostępna w leczeniu, ponieważ w wysokich dawkach może powodować poważne skutki uboczne, takie jak halucynacje. Jednak naukowcy pracują nad zrozumieniem tego, jak substancja ta działa na mózg, w celu opracowania metod leczenia z mniejszą ilością efektów ubocznych, które działają podobnie do ketaminy. Takie leki mogłyby być również wykorzystywane do długoterminowego zarządzania objawami schorzenia.

Ponadto naukowcy pracują nad lepszym zrozumieniem choroby afektywnej dwubiegunowej i innych zaburzeń psychicznych przez prowadzenie projektu Research Domain Criteria (RDoC), który jest trwającą inicjatywą w celu uporządkowania naszego obecnego zrozumienia obwodów mózgu, które są zaangażowane w funkcjonowanie behawioralne i poznawcze. Przez zasadniczo podzielenie chorób psychicznych na ich składowe kawałki, RDoC ma na celu zdobycie dodatkowej wiedzy do tej, którą uzyskano z bardziej tradycyjnych metod badawczych, które skupiają się wyłącznie na zrozumieniu zaburzeń psychicznych na podstawie objawów. Nadzieja jest taka, że poprzez zmianę sposobu podejścia do zaburzeń psychicznych, RDoC pomoże otworzyć drzwi do nowych celów interwencji profilaktycznych i terapeutycznych.


  1. Sachs GS, Printz DJ, Kahn DA, Carpenter D, Docherty JP. The Expert Consensus Guideline Series: Medication Treatment of Bipolar Disorder 2000. Postgrad Med. 2000 Apr;Spec No.:1–104. 

  2. Sachs GS, Thase ME. Bipolar disorder therapeutics: maintenance treatment. Biol Psychiatry. 2000 Sep 15;48(6):573–581. 

  3. Huxley NA, Parikh SV, Baldessarini RJ. Effectiveness of psychosocial treatments in bipolar disorder: state of the evidence. Harv Rev Psychiatry. 2000 Sep;8(3):126–140. 

  4. Miklowitz DJ. A review of evidence-based psychosocial interventions for bipolar disorder. J Consult Clin Psychol. 2006 67(Suppl 11):28–33. 

  5. Perlis RH, Ostacher MJ, Patel JK, Marangell LB, Zhang H, Wisniewski SR, Ketter TA, Miklowitz DJ, Otto MW, Gyulai L, Reilly-Harrington NA, Nierenberg AA, Sachs GS, Thase ME. Predictors of recurrence in bipolar disorder: primary outcomes from the Systematic Treatment Enhancement Program for Bipolar Disorder (STEP-BD). Am J Psychiatry. 2006 Feb;163(2):217–224. 

  6. Kupka RW, Nolen WA, Post RM, McElroy SL, Altshuler LL, Denicoff KD, Frye MA, Keck PE, Jr., Leverich GS, Rush AJ, Suppes T, Pollio C, Drexhage HA. High rate of autoimmune thyroiditis in bipolar disorder: lack of association with lithium exposure. Biol Psychiatry. 2002 Feb 15;51(4):305–311. 

  7. Vainionpaa LK, Rattya J, Knip M, Tapanainen JS, Pakarinen AJ, Lanning P, Tekay A, Myllyla VV, Isojarvi JI. Valproate-induced hyperandrogenism during pubertal maturation in girls with epilepsy. Ann Neurol. 1999 Apr;45(4):444–450. 

  8. Joffe H, Cohen LS, Suppes T, McLaughlin WL, Lavori P, Adams JM, Hwang CH, Hall JE, Sachs GS. Valproate is associated with new-onset oligoamenorrhea with hyperandrogenism in women with bipolar disorder. Biol Psychiatry. 2006 Jun 1;59(11):1078–1086. 

  9. Joffe H, Cohen LS, Suppes T, Hwang CH, Molay F, Adams JM, Sachs GS, Hall JE. Longitudinal follow-up of reproductive and metabolic features of valproate-associated polycystic ovarian syndrome features: A preliminary report. Biol Psychiatry. 2006 Dec 15;60(12):1378–1381. 

  10. Tohen M, Sanger TM, McElroy SL, Tollefson GD, Chengappa KN, Daniel DG, Petty F, Centorrino F, Wang R, Grundy SL, Greaney MG, Jacobs TG, David SR, Toma V. Olanzapine versus placebo in the treatment of acute mania. Olanzapine HGEH Study Group. Am J Psychiatry. 1999 May;156(5):702–709. 

  11. Lieberman JA, Stroup TS, McEvoy JP, Swartz MS, Rosenheck RA, Perkins DO, Keefe RS, Davis SM, Davis CE, Lebowitz BD, Severe J, Hsiao JK. Effectiveness of antipsychotic drugs in patients with chronic schizophrenia. N Engl J Med. 2005 Sep 22;353(12):1209–1223. 

  12. Thase ME, Sachs GS. Bipolar depression: pharmacotherapy and related therapeutic strategies. Biol Psychiatry. 2000 Sep 15;48(6):558–572. 

  13. Llewellyn A, Stowe ZN, Strader JR, Jr. The use of lithium and management of women with bipolar disorder during pregnancy and lactation. J Consult Clin Psychol. 1998 59(Suppl 6):57–64. 

  14. Viguera AC, Whitfield T, Baldessarini RJ, Newport J, Stowe Z, Reminick A, Zurick A, Cohen LS. Risk of recurrence in women with bipolar disorder during pregnancy: prospective study of mood stabilizer discontinuation. Am J Psychiatry. 2007 Dec;164(12):1817–1824. 

  15. Viguera AC, Whitfield T, Baldessarini RJ, Newport J, Stowe Z, Reminick A, Zurick A, Cohen LS. Risk of recurrence in women with bipolar disorder during pregnancy: prospective study of mood stabilizer discontinuation. Am J Psychiatry. 2007 Dec;164(12):1817–1824. 

  16. Yonkers KA, Wisner KL, Stowe Z, Leibenluft E, Cohen L, Miller L, Manber R, Viguera A, Suppes T, Altshuler L. Management of bipolar disorder during pregnancy and the postpartum period. Am J Psychiatry. 2004 Apr;161(4):608–620. 

  17. Yonkers KA, Wisner KL, Stowe Z, Leibenluft E, Cohen L, Miller L, Manber R, Viguera A, Suppes T, Altshuler L. Management of bipolar disorder during pregnancy and the postpartum period. Am J Psychiatry. 2004 Apr;161(4):608–620. 

  18. Miklowitz DJ, Otto MW, Frank E, Reilly-Harrington NA, Wisniewski SR, Kogan JN, Nierenberg AA, Calabrese JR, Marangell LB, Gyulai L, Araga M, Gonzalez JM, Shirley ER, Thase ME, Sachs GS. Psychosocial treatments for bipolar depression: a 1-year randomized trial from the Systematic Treatment Enhancement Program (STEP). Arch Gen Psychiatry. 2007 Apr;64(4):419–426. 

  19. Pandya M, Pozuelo L, Malone D. Electroconvulsive therapy: what the internist needs to know. Cleve Clin J Med. 2007 Sep;74(9):679–685. 

  20. Mental Health: A Report of the Surgeon General. U.S. Department of Health and Human Services, Substance Abuse and Mental Health Services Administration, Center for Mental Health Services, National Institutes of Health, National Institute of Mental Health. 1999. 

  21. Plante DT, Winkelman JW. Sleep disturbance in bipolar disorder: therapeutic implications. Am J Psychiatry. 2008 Jul;165(7):830–43. 

  22. Nierenberg AA, Burt T, Matthews J, Weiss AP. Mania associated with St. John's wort. Biol Psychiatry. 1999 Dec 15;46(12):1707–1708. 

  23. Henney JE. From the Food and Drug Administration: Risk of Drug Interactions With St John's Wort. JAMA. 2000 Apr 5;283(13):1679. 

  24. Stoll AL, Severus WE, Freeman MP, Rueter S, Zboyan HA, Diamond E, Cress KK, Marangell LB. Omega 3 fatty acids in bipolar disorder: a preliminary double-blind, placebo-controlled trial. Arch Gen Psychiatry. 1999 May;56(5):407–412. 

  25. Freeman MP, Hibbeln JR, Wisner KL, Davis JM, Mischoulon D, Peet M, Keck PE, Jr., Marangell LB, Richardson AJ, Lake J, Stoll AL. Omega-3 fatty acids: evidence basis for treatment and future research in psychiatry. J Consult Clin Psychol. 2006 Dec;67(12):1954–1967. 

  26. Du J, Creson TK, Wu L-J, Ren M, Gray NA, Falke C, Wei Y, Wang Y, Blumenthal R, Machado-Vieira R, Yuan P, Chen G, Zhuo M, Manji HK. The Role of Hippocampal GluR1 and GluR2 Receptors in Manic-like Behavior. The Journal of Neuroscience, 2008; 28: 68–79. 

  27. Maeng S, Hunsberger J, Pearson B, Yuan P, Wang Y, Wei Y, McCammon J, Schloesser RJ, Zhou R, Du J, Chen G, McEwen B, Reed JC, Manji HK. BAG1 plays a critical role in regulating recover from both manic-like and depression-like behavioral impairments. Proc Natl Acad Sci USA. 2008 Jun 24;105(25):8766–8771. 

  28. Diazgranados, N., Ibrahim, L., Brutsche, N.E., Newberg, A., Kronstein, P., Khalife, S., Kammerer, W. A., Quezado, Z., Luckenbaugh, D.A., Salvadore, G., Machado-Vieira, R., Manji, H.K., and Zarate, C. A randomized add-on trial of an N-methyl-D-aspartate antagonist in treatment-resistant bipolar depression. Archives of General Psychiatry 2010;67(8):793–802.