menu

Diagnoza Choroby Afektywnej Dwubiegunowej

Lekarze rozpoznają zaburzenia afektywne dwubiegunowe stosując wytyczne z Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM). Aby zostać zdiagnozowanym z cyklofrenią, objawy muszą stanowić znaczną zmianę w stosunku do normalnego nastroju lub zachowania pacjenta. Istnieją cztery główne rodzaje choroby afektywnej dwubiegunowej:

  1. Choroba afektywna dwubiegunowa typu I - zdefiniowana przez epizody maniakalne lub mieszane, które trwają co najmniej siedem dni albo przez symptomy manii, które są tak poważne, że osoba potrzebuje natychmiastowej opieki szpitalnej. Zazwyczaj epizody depresyjne także występują, trwając typowo co najmniej 2 tygodnie.
  2. Choroba afektywna dwubiegunowa typu II - zdefiniowana przez wzór epizodów depresji i hipomanii, ale brak pełnowymiarowych epizodów maniakalnych lub mieszanych.
  3. Choroba afektywna dwubiegunowa bliżej nieokreślona (BP-NOS) - rozpoznawana, gdy istnieją objawy schorzenia, ale nie spełniają kryteriów diagnostycznych dla typu I lub II. Symptomy te są jednak wyraźnie poza normalnym zakresem zachowań danej osoby.
  4. Zaburzenie cyklotymiczne lub cyklotymia - łagodna postać cyklofrenii. Ludzie z cyklotymią mają epizody hipomanii oraz subdepresji przez co najmniej 2 lata. Jednakże objawy nie spełniają wymagań diagnostycznych dla żadnego innego rodzaju ChAD.

Ciężką postać tego zaburzenia psychicznego nazywa się chorobą afektywną dwubiegunową z szybką zmianą faz (rapid-cycling). Występuje ona, gdy pacjent ma cztery lub więcej epizodów dużej depresji, manii, hipomanii lub stanów mieszanych, wszystkie w ciągu jednego roku.1 Cyklofrenia z częstą zmianą faz wydaje się być bardziej powszechna u ludzi, którzy mają swój pierwszy epizod zaburzeń nastroju w młodszym wieku. Jedno z badań wykazało, że ludzie z rapid cycling mieli swój pierwszy epizod około 4 lata wcześniej - około wieku od 14. do 19. lat - niż osoby z ChAD bez rapid cycling.2 Szybka zmiana faz występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn3 oraz może pojawiać się i ustępować.

Cyklofrenia 5

Podczas uzyskiwania diagnozy, lekarz lub inny przedstawiciel służby zdrowia powinien przeprowadzić badanie fizyczne, wywiad z pacjentem i testy laboratoryjne. Obecnie cyklofrenia nie może zostać rozpoznana przez badanie krwi lub skan mózgu, ale testy te mogą pomóc wykluczyć inne czynniki, które mogą przyczyniać się do problemów z nastrojem, takie jak udar mózgu, guz mózgu czy dolegliwość tarczycy. Jeśli problemy nie są powodowane przez inne schorzenia, lekarz może przeprowadzić ocenę zdrowia psychicznego lub skierować Cię do wykwalifikowanego specjalisty od zdrowia psychicznego, takiego jak psychiatra, który ma doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

Lekarz lub profesjonalista w zakresie zdrowia psychicznego powinien omówić z Tobą jakąkolwiek rodzinną historię cyklofrenii i innych chorób psychicznych oraz uzyskać pełną historię objawów. Powinien także porozmawiać z Twoimi bliskimi krewnymi lub współmałżonkiem o Twoich symptomach i historii medycznej rodziny.

Osoby z ChAD są bardziej skłonne poszukiwać pomocy, kiedy są w depresji, niż wtedy, gdy doświadczają manii lub hipomanii.4 Dlatego dokładna historia medyczna jest potrzebna, aby zapewnić, że choroba afektywna dwubiegunowa nie jest błędnie zdiagnozowana, jako duża depresja. W przeciwieństwie do osób z cyklofrenią, ludzie cierpiący tylko na depresję (zwaną także depresją jednobiegunową) nie doświadczają manii.

Zaburzenia afektywne dwubiegunowe mogą się pogorszyć, jeśli pozostaną nierozpoznane i nieleczone. Epizody zaburzeń nastroju bez leczenia mogą z czasem stać się częstsze lub bardziej dotkliwe.5 Ponadto opóźnienia w uzyskaniu prawidłowej diagnozy i leczenia mogą przyczynić się do problemów osobistych, społecznych i związanych z pracą.6 Właściwe rozpoznanie i terapia pomagają osobom z chorobą afektywną dwubiegunową prowadzić zdrowe i produktywne życie. W większości przypadków leczenie może pomóc zmniejszyć częstotliwość i nasilenie epizodów.

Jakie choroby często współwystępują z cyklofrenią?

Cyklofrenia 6

Nadużywanie substancji jest bardzo powszechne wśród osób z ChAD, ale powody tego powiązania są niejasne.7 Niektórzy ludzie z tym zaburzeniem psychicznym mogą próbować leczyć swoje objawy alkoholem lub narkotykami. Jednakże nadużywanie substancji może wywołać lub przedłużyć symptomy, a problemy z kontrolowaniem zachowania związane z manią mogą prowadzić do nadmiernego picia.

Zaburzenia lękowe, takie jak zespół stresu pourazowego i fobia społeczna, również współistnieją często u osób z chorobą afektywną dwubiegunową.8,9,10 Cyklofrenia współwystępuje także z ADHD, które ma kilka objawów pokrywających się z ChAD, takich jak niepokój i łatwe rozpraszanie się. Jednak symptomy ADHD są trwałe, podczas gdy te ChAD są epizodyczne.

Dodatkowo osoby z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi narażone są w większym stopniu na chorobę tarczycy, migrenowe bóle głowy, chorobę serca, cukrzycę, otyłość i inne fizyczne schorzenia.11,12 Choroby te mogą powodować objawy manii lub depresji. Mogą również być rezultatem leków stosowanych na cyklofrenię.


  1. Akiskal HS. "Mood Disorders: Clinical Features." in Sadock BJ, Sadock VA (ed). (2005). Kaplan & Sadock's Comprehensive Textbook of Psychiatry. Lippincott Williams & Wilkins:Philadelphia. 

  2. Schneck CD, Miklowitz DJ, Miyahara S, Araga M, Wisniewski S, Gyulai L, Allen MH, Thase ME, Sachs GS. The prospective course of rapid-cycling bipolar disorder: findings from the STEP-BD. Am J Psychiatry. 2008 Mar;165(3):370–7; quiz 410. 

  3. Schneck CD, Miklowitz DJ, Calabrese JR, Allen MH, Thomas MR, Wisniewski SR, Miyahara S, Shelton MD, Ketter TA, Goldberg JF, Bowden CL, Sachs GS. Phenomenology of rapid-cycling bipolar disorder: data from the first 500 participants in the Systematic Treatment Enhancement Program. Am J Psychiatry. 2004 Oct;161(10):1902–1908. 

  4. Hirschfeld RM. Psychiatric Management, from "Guideline Watch: Practice Guideline for the Treatment of Patients With Bipolar Disorder, 2nd Edition". http://psychiatryonline.org/pb/assets/raw/sitewide/practice_guidelines/guidelines/bipolar-watch.pdf . Accessed on February 11, 2008. 

  5. Goodwin FK, Jamison KR. (2007) Manic-Depressive Illness: Bipolar Disorders and Recurrent Depression, Second Edition. Oxford University Press: New York. 

  6. Constituency Survey: Living With Bipolar Disorder: How Far Have We Really Come? National Depressive and Manic-Depressive Association. 2001. 

  7. Bizzarri JV, Sbrana A, Rucci P, Ravani L, Massei GJ, Gonnelli C, Spagnolli S, Doria MR, Raimondi F, Endicott J, Dell'Osso L, Cassano GB. The spectrum of substance abuse in bipolar disorder: reasons for use, sensation seeking and substance sensitivity. Bipolar Disord. 2007 May;9(3):213–220. 

  8. Mueser KT, Goodman LB, Trumbetta SL, Rosenberg SD, Osher C, Vidaver R, Auciello P, Foy DW. Trauma and posttraumatic stress disorder in severe mental illness. J Consult Clin Psychol. 1998 Jun;66(3):493–499. 

  9. Strakowski SM, Sax KW, McElroy SL, Keck PE, Jr., Hawkins JM, West SA. Course of psychiatric and substance abuse syndromes co-occurring with bipolar disorder after a first psychiatric hospitalization. J Consult Clin Psychol. 1998 Sep;59(9):465–471. 

  10. Krishnan KR. Psychiatric and medical comorbidities of bipolar disorder. Psychosom Med. 2005 Jan–Feb;67(1):1–8. 

  11. Krishnan KR. Psychiatric and medical comorbidities of bipolar disorder. Psychosom Med. 2005 Jan–Feb;67(1):1–8. 

  12. Kupfer DJ. The increasing medical burden in bipolar disorder. JAMA. 2005 May 25;293(20):2528–2530.